Νεοδημοκράτες και αντιδημοκράτες


Γράφει ο Σωτήρης Ζιώμας


Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσής της. Αυτό φαίνεται, αυτό προβλέπεται. Το άλλοτε κραταιό κόμμα που παλαιότερα σάρωνε στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου του 1974 με το επιβλητικό 54% στα χρόνια της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, τώρα βρίσκεται στη φάση της απόλυτης παρακμής, πολιτικής και εσωκομματικής, προσπαθώντας να αναζητήσει την ταυτότητά της εφόσον αδυνατεί να προσδιορίσει ακόμα και το χώρο στον οποίον ανήκει και θα κινείται στην πορεία.

Για την προεδρία του κόμματος υποψηφιότητα έχουν θέσει 4 πολιτικοί. Άλλοι απ' αυτούς άχρωμοι αλλά φρέσκοι και άλλοι έμπειροι μα συνηθισμένοι και πληκτικοί. Τους χωρίζουν πολλά όπως οι αρχηγικές βλέψεις. Όμως τους ενώνουν δύο κοινά στοιχεία: το ένα στοιχείο είναι ο χώρος της Δεξιάς, μέχρι και της Ακροδεξιάς, ενώ το δεύτερο είναι το μνημονιακό στοιχείο καθώς κανένας τους είτε έμπρακτα με την ψήφο είτε λεκτικά δεν διαχώρισε τη θέση του για τις αδυσώπητες πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται τα τελευταία 5 χρόνια.

Ο νυν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, είναι από τα πρόσωπα που είχαν ευρεία στήριξη στο χώρο της παράταξης και αυτό φάνηκε κατά τη διάρκεια της τελευταίας προεκλογικής εκστρατείας. Ωστόσο, η εσωκομματική ρήξη επήλθε με αρκετά «γαλάζια» στελέχη να αποστασιοποιούνται από το πρόσωπό του στρεφόμενοι σε άλλες εναλλακτικές. Άλλωστε ο ηττημένος κ. Μεϊμαράκης εκφράζει αυτό που ονομάζουμε παλαιοκομματικό, σάπιο, δοκιμασμένο και ομολογουμένως αποτυχημένο. 

Ανήκε επί 41 χρόνια στο κόμμα που διόγκωνε το δημόσιο χρέος με τα ρουσφέτια και τις μίζες όσο ήταν στην εξουσία, αναπαρήγαγε το φαύλο στο πολιτικό σύστημα με τις συνεχείς ύβρεις του, τους κουτσαβακισμούς του και την έλλειψη ήθους που τον διακρίνει και το όνομά του υπάρχει σε δικογραφίες όπου εμπλέκεται για την υπόθεση των υποβρυχίων με τα 105 εκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν επί υπουργίας του στη γερμανική εταιρεία HDW, καθιστώντας τον υπόδικο και καταχραστή του δημοσίου. Είναι πολιτικά ανεπαρκής για την κοινωνία και ιδίως τη νεολαία, αποτελεί βαρίδιο του παρελθόντος, δεν έχει να προσφέρει κάτι ουσιώδες και μας παροτρύνει συν τοις άλλοις να μην παρεξηγούμε και την αστική του ευγένεια, την οποία προφανώς δεν διαθέτει.

Το αντίπαλο δέος του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στην κούρσα για την ανάδειξη του επόμενου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, φαίνεται να αποτελεί ο Απόστολος Τζιτζικώστας καθώς πολλές δημοσκοπήσεις δείχνουν μια μάχη «στήθος με στήθος» με μικρές μεταξύ τους διαφορές ως προς την πρώτη θέση. Όντας περιφερειάρχης της Κεντρικής Μακεδονίας, είναι ο μόνος από τους υποψηφίους που δεν ανήκει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος ενώ είναι γεγονός πως πέρα από τη Βόρεια Ελλάδα, δεν έχει στις υπόλοιπες κρίσιμες περιφέρειες ισχυρά ερείσματα. Είναι ένας πολιτικός αν μη τι άλλω νέος με φιλοδοξίες, όμως εκπέμπει ένα απολιτίκ και άχρωμο στοιχείο έχοντας πέσει και εκείνος σε ηθικά και πολιτικά ατοπήματα. Ο κ. Τζιτζικώστας ήταν αυτός ο οποίος πριν 2 χρόνια είχε καλέσει τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής να παραστούν στους επισήμους στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο το μάτι στους νεοναζί ενώ η αγκαλιά του στο χώρο της Ακροδεξιάς επεκτεινόταν με τον χαρακτηρισμό του ΠΑΣΟΚ ως εγκληματικής οργάνωσης.

Από την άλλη, υπάρχει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος στις περισσότερες διαδικτυακές ψηφοφορίες, πλασάρεται ως το απόλυτο αουτσάιντερ. Προτεραιότητά του είναι να μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε ένα κόμμα κεντρώο, (νεο)φιλελεύθερο και δημοκρατικό ικανοποιώντας «καραμανλικά» και «μητσοτακικά» ώτα, κάνοντας ενδεχομένως ανοίγματα και στα κόμματα του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Ωστόσο, τόσο η προοπτική αυτή όσο και οι πιθανότητές του να αναδειχθεί αρχηγός είναι μηδαμινές καθώς πέρα από το πρόβλημα που δημιουργεί το επίθετό του, όπως ομολογεί και ο ίδιος, το μεγάλο αγκάθι είναι το παρελθόν του, η Siemens και τα «τζάκια».

Κανείς δεν λησμονεί εύκολα το γεγονός ότι προμηθεύτηκε πριν 7 χρόνια αυτός και οι δύο αδερφές του, Ντόρα Μπακογιάννη και Κατερίνα Μητσοτάκη, ηλεκτρικό και τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό από την εν λόγω εταιρεία αξίας 140.000 ευρώ ελέω του οικογενειακού τους φίλου, Μιχάλη Χριστοφοράκου και ξόφλησε το πρώτο τιμολόγιο λίγες μέρες μετά την απομάκρυνσή του από Διευθύνοντα Συμβούλου της Siemens και το τελευταίο δύο μέρες μετά από παρέμβαση εισαγγελέα για χορηγίες της εταιρείας σε κόμματα και πολιτικούς. Ούτε βέβαια το γεγονός ότι διορίστηκε στο δημόσιο για 3 χρόνια στην ''Εθνική Επιχειρηματική Συμμετοχών'' του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας και γενικά ζει μέσα στα λούσα και τη χλιδή απομυζώντας για δεκαετίες δημόσιο χρήμα. Λεπτομέρειες προφανώς για τον ίδιο...

Τέλος, τελευταίος και καταϊδρωμένος στην κυριολεξία, αφού πέρασε τα μύρια όσα για να λάβει αισίως την έγκριση της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής του κόμματος για την υποψηφιότητά του, είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης. Για εκείνον δεν θα πούμε πολλά, αρκεί μόνο να αναφέρουμε μερικές δηλώσεις που έκανε στο πρόσφατο παρελθόν για την παράταξη που θέλει όπως λέει τώρα να αναγεννήσει. «Η ΝΔ είναι η ντροπή της Δεξιάς», «δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα μπορούσα να έχω οποιαδήποτε ιδεολογική ή πολιτική συγγένεια με αυτό το τσίρκο», «αν νομίζει (σ.σ. αναφερόμενος στον Φαήλο Κρανιδιώτη) ότι οι βουλευτές του ΛΑΟΣ θα φύγουν για να ακολουθήσουν τον μέγα ηγέτη Αντώνη Σαμαρά, προφανώς ο άνθρωπος έχει πολιτικές σκέψεις νηπίου γιατί αυτά δεν θα γίνουν».

Και το καλύτερο: «Όποιος ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, δια της ψήφου του νομιμοποιεί την κλοπή του δημοσίου χρήματος και κανένας πολίτης αυτής της χώρας δεν μπορεί να πηγαίνει στην κάλπη υποκρινόμενος ότι δεν ξέρει ότι τα δύο αυτά κόμματα είναι και κλέφτες και ψεύτες».

Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν που διαφήμιζε στις εκπομπές του τα ιδεολογικά πιστεύω του πατριάρχη του νεοναζισμού στην Ελλάδα, Κωνσταντίνου Πλεύρη, που φώναζε πως η μεταπολίτευση έφερε τη χρεοκοπία και η οικονομία το '74 ήταν κούκλα και που δεν είχε καμία ιδεολογική συγγένεια με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τώρα τον επευφημεί και διεκδικεί την προεδρία του κόμματος.

Όσο θα περνάει ο καιρός, η Νέα Δημοκρατία μολονότι θα διαψεύδει συνεχώς τα σενάρια της διάλυσης και διάσπασής της, είναι πασιφανές πως είτε βραχυπρόθεσμα είτε μακροπρόθεσμα, θα οδηγηθεί σε αυτό το σημείο, οπότε μην μας κακοφανεί αν σε λίγα χρόνια από τώρα ακολουθήσει τα χνάρια του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, δημοκράτες και φασίστες δεν μπορούν να αντέξουν στο ίδιο σπίτι…

Δεν υπάρχουν σχόλια