Βγαίνουμε στις αγορές...


Γράφει ο Σωτήρης Ζιώμας

Το κατάφερε κι αυτό η φιλεύσπλαχνη κυβέρνηση Τσίπρα. Βγαίνουμε στις αγορές! Η χαρά των τραπεζιτών. Δεν έχει σημασία εάν τα ίδια μας έλεγε και ο Σαμαράς το 2014 περί «εμπιστοσύνης των αγορών στο μέλλον της Ελλάδας» και «θεαματικής επιστροφής της χώρας μας στην ομαλότητα». Τώρα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Άλλωστε όπως επανειλημμένα μας έχει παραμυθιάσει αυτή η κυβέρνηση, το δικό της μνημόνιο είναι καλύτερο, οι δικές της μειώσεις συντάξεων είναι πιο ανώδυνες, οι δικές της ιδιωτικοποιήσεις είναι αποτελεσματικότερες.

Ο Τσίπρας και το κυβερνητικό επιτελείο του, πανηγυρίζουν. Πριν 3 χρόνια, ο ίδιος ο πρωθυπουργός που τότε ήταν αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έλεγε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στις Βρυξέλλες πως «η έξοδος στις αγορές είναι έγκλημα». Βάζοντας στο ίδιο κάδρο και το ζήτημα του χρέους, τόνιζε πως «επιβαρύνουμε το χρέος, πριμοδοτούμε τους κερδοσκόπους με τοκογλυφικά επιτόκια και πανηγυρίζουμε από πάνω».

Σήμερα όμως, το Μαξίμου θριαμβολογεί και όλα αυτά γιατί βγαίνουμε στις αγορές για να δανειστούμε ξανά. Να δανειστούμε από τις ίδιες αγορές που δανειζόμασταν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες και φτάσαμε στη χρεοκοπία, από τις αγορές πίσω από τις οποίες κρύβονται τραπεζικοί κολοσσοί και χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που έχουν λάβει πλέον το χαρακτήρα «ευαγών ιδρυμάτων», από τις αγορές που δημιουργούν συχνά-πυκνά τις «φούσκες» στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

Πόσα τοκοχρεολύσια όμως θα πρέπει να καταβάλλουμε από τα νέα δάνεια που θα συνάψουμε, αυτό δεν μας το διευκρινίζει η κυβέρνηση. Όπως επίσης δεν μας διευκρινίζει τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιποι ένθερμοι υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς εάν κατά την περίοδο που βρισκόμασταν εκτός αγορών, χρεοκοπήσαμε. Εάν δεν χρεοκοπήσαμε, τότε τι νόημα έχει να βγούμε ξανά και να δανειζόμαστε με πανύψηλα επιτόκια; Αυτά προφανώς είναι τα ψιλά γράμματα της υπόθεσης.

Με βάση τα λεγόμενα της κυβέρνησης θα έπρεπε να είχαμε βγει στο Σύνταγμα και να πανηγυρίζαμε σύσσωμοι την έξοδο στις αγορές, την έξοδο από τα μνημόνια κλπ. Μόνο που αυτό είναι μια ψευδαίσθηση και το ξέρουν πολύ καλά και οι ίδιοι, άσχετα εάν δεν θέλουν να το παραδεχτούν.

Αλλά όπως είπαμε, βγαίνουμε στις αγορές. Τις αγορές που κοιτούν τον άνθρωπο σαν αριθμό και έχουν αναγάγει όλα τα κοινωνικά αγαθά ως εμπόρευμα. Κι αυτό το ονομάζουμε «επίτευγμα».