Πολιτικά διαζύγια: Νέα Δημοκρατία


Από το 1974 μέχρι σήμερα, η Νέα Δημοκρατία αποτελεί ένα από τα δύο κυρίαρχα κόμματα που θεμελίωσαν το δικομματισμό στην Ελλάδα. Ωστόσο, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, ενεπλάκησαν στα πιο πολύκροτα σκάνδαλα με αποκορύφωμα τη χρεοκοπία της χώρας. 43 χρόνια μετά, η κεντροδεξιά παράταξη προσπαθεί να βρει ξανά την παλιά της ταυτότητα αφού πολλά στελέχη της έχουν αποχωρήσει και ιδρύσει το δικό τους κόμμα.

Έχοντας χάσει εδώ και πολλά χρόνια την αίγλη του παρελθόντος, εξακολουθεί παρά τις πολλαπλές εκλογικές της ήττες να διεκδικεί μέχρι και σήμερα την εξουσία, σε αντίθεση με το συρρικνωμένο ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύοντας πως κρατά ακόμα σταθερά ένα συμπαγές κομμάτι δεξιών ψηφοφόρων της τάξης περίπου του 20%.

Η Νέα Δημοκρατία, ως το πρώτο κόμμα εξουσίας μετά την Μεταπολίτευση, είχε προβεί και σε κάποιες σημαντικές κινήσεις όπως η νομιμοποίηση του τότε παράνομου ΚΚΕ, η κατάργηση της βασιλείας, η διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών και η καθιέρωση της (έστω και «κουτσουρεμένης») Δημοκρατίας.


Η κεντροδεξιά παράταξη, η οποία ανέκαθεν αποτελούσε το κοινό σπίτι (νεο)φιλελεύθερων, συντηρητικών, φιλοβασιλικών και ακροδεξιών, έχει στιγματιστεί από συνολικά 8 διασπάσεις με τους αποχωρήσαντες να κινούνται είτε πιο δεξιά είτε στο νεοφιλελεύθερο κέντρο.


Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗ.ΑΝΑ.) – Κωστής Στεφανόπουλος



Το πρώτο κόμμα που αποσκίρτησε από τη Νέα Δημοκρατία ήταν η «Δημοκρατική Ανανέωση» (ΔΗ.ΑΝΑ.) του Κωστή Στεφανόπουλου το 1985. Έπειτα από την διπλή αποτυχία του στις εσωκομματικές εκλογές χάνοντας τόσο από τον Ευάγγελο Αβέρωφ όσο και από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αποφάσισε μαζί με άλλους 9 βουλευτές της ΝΔ να ιδρύσει την ΔΗ.ΑΝΑ.

Από αυτή την επιλογή του Στεφανόπουλου θα θυμόμαστε μόνο τρία πράγματα: πρώτον, τη ρήση που είπε για εκείνον ο Ε. Αβέρωφ πως «όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος», δεύτερον, το γεγονός ότι το 1990 εξέλεξε μόνο έναν βουλευτή που δεν ήταν ο Κ. Στεφανόπουλος αλλά ο Θεόδωρος Κατσίκης ο οποίος ύστερα προσχώρησε ξανά στη ΝΔ για να της δώσει την πολυπόθητη πλειοψηφία στη Βουλή και τρίτον, πως όταν το κόμμα του διαλύθηκε, δεν ξαναψήφισε έκτοτε την κεντροδεξιά παράταξη δηλώνοντας μεταξύ άλλων ότι «ο Μητσοτάκης ήταν ξενόφερτος».

Πολιτική Άνοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.) – Αντώνης Σαμαράς



Την σκυτάλη από τον Κ. Στεφανόπουλο πήρε ο Αντώνης Σαμαράς, όταν και ίδρυσε το 1993 την «Πολιτική Άνοιξη» (ΠΟΛ.ΑΝ.), κόμμα εμπνεύσεως… Οδυσσέα Ελύτη. Ο πρώην πρωθυπουργός που τότε δήλωνε πως «δεν επρόκειτο να επιστρέψει στη ΝΔ ακόμα και εάν τον καλούσαν για αρχηγό», πήρε μαζί του κάποιους βουλευτές με τελευταίο και γνωστότερο τον Γιώργο Συμπιλίδη, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που έριξε τον Μητσοτάκη.

Το κόμμα του, βαθύτατα προσωποπαγές και μονοδιάστατο αφού ιδρύθηκε λόγω της διαφωνίας του με τον Μητσοτάκη για την ονομασία των Σκοπίων, έτυχε ευρείας αποδοχής και μπήκε τόσο στη Βουλή όσο και στην Ευρωβουλή. Από το 1996 όμως σημείωσε πτωτική τάση με αποτέλεσμα το 2004 να στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία και να γίνει υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή. Όταν έγινε δε αρχηγός της ΝΔ, έφερε μαζί του παλιά στελέχη της ΠΟΛ.ΑΝ. όπως τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, τον Γιώργο Μουρούτη, τον Φαήλο Κρανιδιώτη και τον Άδωνι Γεωργιάδη. Κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό είναι ότι από την ΠΟΛ.ΑΝ. προερχόταν και ο ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης.

Πάντως στη ΝΔ, ήθελε να επιστρέψει και ο Γ. Συμπιλίδης αλλά λόγω εσωκομματικών διαφορών, ο Σαμαράς δεν τον δέχτηκε.


Οι Φιλελεύθεροι/Δράση – Στέφανος Μάνος



Το 1998 είναι η σειρά του Στέφανου Μάνου να αποχωρήσει. Μολονότι υπουργός της ΝΔ και υποψήφιος αρχηγός της που όμως απέτυχε να εκλεγεί, διαγράφεται από τον Κώστα Καραμανλή λόγω διαφωνίας για την τροπολογία του Γιάννου Παπαντωνίου που αφορούσε τις ΔΕΚΟ.

Λίγο καιρό μετά, ιδρύει το κόμμα «οι Φιλελεύθεροι» με σήμα έναν κόκκινο μαινόμενο ταύρο, όμως αποτυγχάνει στις εκλογές του 1999 και ένα χρόνο μετά συνεργάζεται ξανά με τη ΝΔ μπαίνοντας στη Βουλή. Το 2004, μαζί με το άλλο στέλεχος της ΝΔ, Ανδρέα Ανδριανόπουλο, θα γίνει κόκκινο πανί για τους Νεοδημοκράτες καθώς εντάχθηκε στις λίστες του ΠΑΣΟΚ ως ανεξάρτητος.

Το 2009 ιδρύει τη «Δράση» και αργότερα συνεργάζεται με τη Δημιουργία Ξανά του Θάνου Τζήμερου με τον συνδυασμό «Φιλελεύθερη Συμμαχία», χωρίς όμως επιτυχία.

Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) – Γιώργος Καρατζαφέρης



Με διαγραφή αποχώρησε από το κόμμα της κεντροδεξιάς και ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ιδρύοντας το 2000 τον ακροδεξιό «Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό» (ΛΑ.Ο.Σ.). Ο Καρατζαφέρης είχε δηλώσει για τον Καραμανλή πως «βασίζεται πολύ στις απόψεις του γραμματέα του, Άρη Σπηλιωτόπουλου», τον οποίο αποκάλεσε «Σαλώμη».

Μέσα από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, έκανε γνωστή την ταυτότητα του νέου του κόμματος βάζοντας στα ψηφοδέλτιά του ΕΠΕΝίτες, χρυσαυγίτες, χουντικούς και βασιλόφρονες. Το 2002 βγαίνει τρίτος στις εκλογές για την Υπερνομαρχία Αττικής με ποσοστό 14%. Το 2004 δεν θα μπει οριακά στη Βουλή αλλά αργότερα θα τα καταφέρει (5,6%) σημειώνοντας υψηλά ποσοστά, κυρίως στις Ευρωεκλογές (7,1%).

Ωστόσο, ο Γ. Καρατζαφέρης θα μείνει στη «μαύρη» ιστορία της χώρας για τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να αποχωρήσουν τα κορυφαία του στελέχη και να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη. (Για το βίο και την πολιτεία του Γ. Καρατζαφέρη εδώ)

Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών (Κ.Ε.Π) – Δημήτρης Αβραμόπουλος



Το 2001 θα αποχωρήσει από τη ΝΔ και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ιδρύοντας το «Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών» (Κ.Ε.Π.) για άγνωστους λόγους αφού πολλοί δεν κατάλαβαν τις διαφορές του με τη ΝΔ.

Μπορεί στην αρχή οι δημοσκοπήσεις να του έδιναν πολύ υψηλά ποσοστά, όμως το γεγονός ότι ένα χρόνο μετά διέλυσε το κόμμα του και επέστρεψε στη ΝΔ το 2004, αποδεικνύει τη σαθρότητα του εγχειρήματός του. Έγινε υπουργός επί κυβέρνησης Καραμανλή και εν συνεχεία επί κυβέρνησης Σαμαρά. Σήμερα, είναι επίτροπος της Ε.Ε. για θέματα της μεταναστευτικής πολιτικής.

Δημοκρατική Συμμαχία (ΔΗ.ΣΥ.) – Ντόρα Μπακογιάννη



Το 2010 η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή το πρώτο μνημόνιο ενώ την ίδια στιγμή ο αρχηγός της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, παρίστανε μέσα από τα «Ζάππεια» τον αντιμνημονιακό καταψηφίζοντάς το.

Από τη ΝΔ όμως, υπήρχε μια βουλευτής που υπερψήφισε το πρώτο μνημόνιο και αυτή ήταν η Ντόρα Μπακογιάννη. Την επομένη, ο Σαμαράς θα διαγράψει την Μπακογιάννη και εκείνη θα ιδρύσει νέο κόμμα με τίτλο «Δημοκρατική Συμμαχία» (ΔΗ.ΣΥ.). Το εγχείρημά της ωστόσο απέτυχε παταγωδώς με αποτέλεσμα δύο χρόνια μετά να διαλύσει το κόμμα της και να επιστρέψει πίσω στη Νέα Δημοκρατία.

Ανεξάρτητοι Έλληνες (ΑΝ.ΕΛ.) – Πάνος Καμμένος



Τον Φεβρουάριο του 2012, ο βουλευτής της ΝΔ, Πάνος Καμμένος, αρνείται να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου και μαζί με μερικούς ακόμα «γαλάζιους» βουλευτές αποφασίζει να σηκώσει το λάβαρο του αντιμνημονιακού αγώνα ιδρύοντας τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» (ΑΝ.ΕΛ.) μέσω υπογραφών στα social media.

Στις τάξεις των ΑΝ.ΕΛ. θα συσπειρωθούν άτομα από την κομμουνιστική Αριστερά όπως ο Νότης Μαριάς και ο Κώστας Ζουράρις, το χώρο του σοσιαλιστικού κέντρου όπως ο Γιάννης Δημαράς μέχρι και την ευρύτερη Δεξιά όπως ο Βασίλης Καπερνάρος. Η πολυσυλλεκτικότητά τους αποδείχθηκε επιτυχημένη καθώς μέσα σε τέσσερις μόλις μήνες συγκέντρωσε τις εκλογές του 2012, 10,6%.

Έκτοτε, θα γίνει για δύο φορές κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι που υπεγράφη το τρίτο μνημόνιο, οπότε και εξαλείφθηκε ο αντιμνημονιακός λόγος. Από τους ΑΝ.ΕΛ. θα αποχωρήσουν αρκετοί οι οποίοι στη συνέχεια ίδρυσαν δικά τους κόμματα.

Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό – Βύρων Πολύδωρας



Τελευταίος που εγκατέλειψε τη μαμά παράταξη και ίδρυσε δικό του κόμμα ήταν ο επί 33 χρόνια βουλευτής της ΝΔ, Βύρων Πολύδωρας.

Το αντάρτικό του ξεκίνησε όταν καταψήφισε το νομοσχέδιο για το χαράτσι και διεγράφη ενώ λίγους μήνες νωρίτερα είχε προκαλέσει εσωκομματικούς τριγμούς προτείνοντας συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή. Το 2014 θα ιδρύσει την «Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό» και θα προσπαθήσει να ενώσει όλες τις δεξιές αντιμνημονιακές δυνάμεις σε ένα ενιαίο μέτωπο καλώντας μεταξύ άλλων τον Πάνο Καμμένο, τον Χρήστο Ζώη, τον Νίκο Νικολόπουλο και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη. Οι δύο τελευταίοι θα προσχωρήσουν με τα δικά τους κόμματα (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και ΠΑΤΡΙ.Δ.Α.) στην Ένωση αλλά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αποχωρήσουν.

Στις ευρωεκλογές του 2014 έλαβε ποσοστό 1,04% και από τότε εξαφανίστηκε.


Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως με εξαίρεση την Πολιτική Άνοιξη, τον ΛΑ.Ο.Σ. και τους ΑΝ.ΕΛ., κανένα άλλο κόμμα στη δεξιά πολυκατοικία δεν σημείωσε ανάλογη επιτυχία. Με λίγα λόγια, η πορεία τους επιβεβαίωσε τη φράση του Αβέρωφ πως «όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος».

Για την έρευνα αντλήθηκαν πληροφορίες από:


«Τα διαζύγια της Ν.Δ.», του Αντώνη Αναστασόπουλου, topontiki.gr (23/12/2015)

Δεν υπάρχουν σχόλια