Η περιβόητη ρήση του Κίσινγκερ για τους Έλληνες που δεν ειπώθηκε ποτέ


Είναι αδιαμφισβήτητο ότι αποτελεί έναν από τους στυγνότερους εγκληματίες πολέμου. Είναι επίσης ευρέως αποδεκτό ότι διαπνέεται από ανθελληνικά αισθήματα και μίσος για την πλειοψηφία των λαών ολόκληρου του πλανήτη, από την Μέση Ανατολή, την Ασία και την Λατινική Αμερική μέχρι τη μαρτυρική Κύπρο.

Ο πανούργος -Γερμανοεβραίος εκ καταγωγής- Αμερικανός διπλωμάτης, Χένρι Κίσινγκερ, είναι ένας από τους «αγαπημένους» πολιτικούς στην Ελλάδα σε βαθμό τέτοιο που του έχουν αποδώσει μια πασίγνωστη ρήση εναντίον των Ελλήνων αλλά παντελώς άγνωστη για τον υπόλοιπο κόσμο. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, εάν κάποιος πληκτρολογήσει με λατινικούς χαρακτήρες το περίφημο ρητό του Κίσινγκερ, δεν θα βρει από ξένες πηγές απολύτως τίποτα παρά μόνο το ότι πρόκειται για έναν αστικό μύθο ενώ αντιθέτως, εάν το γράψει στα ελληνικά, τότε θα του εμφανιστούν δεκάδες ιστοσελίδες (κυρίως μπλογκ) εθνικιστικής και συνωμοσιολογικής απόχρωσης που εξυπηρετούν συγκεκριμένες ιδέες και αντιλήψεις. Η υποτιθέμενη δήλωση του Χένρι Κίσινγκερ ήταν η εξής:

Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και για αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετιστεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μην μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ.

Η προπαγάνδα όμως δεν σταματά εδώ. Χαρακτηριστικό στοιχείο της αβασιμότητας του εν λόγω αποφθέγματος είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει η ακριβής ημερομηνία που να ειπώθηκε. Κατά άλλους, όπως κατά τον δικηγόρο Θ. Σταυρόπουλο που με επιστολή του το 1987 στην Ελευθεροτυπία επιχειρηματολούσε για την ανάγκη επιστροφής των αρχαίων στα γυμνάσια, ειπώθηκε το 1973, αμέσως μετά τη σφαγή του Πολυτεχνείου. Για άλλους πάλι, ειπώθηκε το 1974 σε ομιλία του στο Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο της Νέας Υόρκης ενώ κατά την Λιάνα Κανέλλη, τότε δημοσιογράφο και εκδότρια του περιοδικού «Νέμεσις», ειπώθηκε το 1994 στη βράβευσή του από Αμερικανούς επιχειρηματίες. Ως πηγή της, η Λ. Κανέλλη επικαλέστηκε δημοσίευμα της αγγλόφωνης τουρκικής εφημερίδας "Turkish Daily News" (της 17/2/1997) το οποίο βέβαια όπως ομολόγησε αμήχανα και η ίδια εκ των υστέρων, ακόμη αναζητείται στα γραφεία της εφημερίδας ή και από την ηλεκτρονική της έκδοση.




Το δυστύχημα είναι πως σε αυτή την απάτη του διαδικτύου, οι οποίες είναι αμέτρητες, έπεσαν θύματα και άνθρωποι της διανόησης που τίμησαν τα ελληνικά γράμματα όπως ο καθηγητής, Χρήστος Γιανναράς, ο δημοσιογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης, Μάριος Πλωρίτης ή ακόμα και ο Λάκης Λαζόπουλος.

Όσο για το λόγο που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον αυτή η φράση, όπως προαναφέρθηκε, είτε ήταν για λόγους ιδεολογικούς (ακροδεξιάς και εθνικιστικής γραμμής) είτε ήταν ως επιχείρημα για εκείνους που εναντιώνονταν στο διαχωρισμό κράτους-Εκκλησίας, μιας και ο Κίσινγκερ μίλησε τάχα για το θρήσκευμα. Το περιβόητο απόφθεγμα του 94χρονου διαστροφικού διπλωμάτη και πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα...

Πηγές: iospress.gr
            ellinikahoaxes.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια