Οι άγνωστες πτυχές του Ουίνστον Τσώρτσιλ – Ποια ήταν η γνώμη του για τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο


Έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους «αρχιτέκτονες» του θριάμβου των Συμμάχων απέναντι στη Ναζιστική Γερμανία και όπως όλοι οι ηγέτες εκείνης της εποχής, υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Για πολλούς ιστορικούς, θεωρείται ο κορυφαίος Βρετανός όλων των εποχών. Ο «Πατέρας της Νίκης», όπως ονομάστηκε, συνέβαλε καταλυτικά στη διαμόρφωση των διεθνών συσχετισμών αλλάζοντας άρδην την καθεστηκυία τάξη στη μεταπολεμική περίοδο.

Συντηρητικός, πανούργος, ικανός και αυθάδης, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, χαρακτηρίστηκε ως ο «προστάτης» της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Πράγματι, μπορεί να ήταν φανατικός πολέμιος των Εργατικών στη Μεγάλη Βρετανία, ωστόσο διαφωνούσε συχνά με την Πολιτική Κατευνασμού (Appeasement Policy) που ακολούθησαν οι προκάτοχοί του, Στάνλεϊ Μπάλντουιν και Νέβιλ Τσάμπερλειν, προκειμένου να διατηρήσουν όσο το δυνατόν καλύτερες σχέσεις με τους Ναζί, κάτι που οδήγησε βέβαια αργότερα στη «Συμφωνία του Μονάχου» του 1938, δίνοντας έτσι το πράσινο φως στον Χίτλερ να διαμελίσει την Τσεχοσλοβακία και να ξεκινήσει ανενόχλητος την επέλασή του στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ωστόσο, την ίδια φήμη δεν την απέκτησε και στην Ελλάδα δεδομένου ότι θεωρήθηκε ο «ηθικός αυτουργός» που αιματοκύλησε την Αθήνα στα Δεκεμβριανά του 1944 και πυροδότησε τον Εμφύλιο Πόλεμο. Μάλιστα, χαρακτηριστικό ήταν το τηλεγράφημα που είχε στείλει στον Βρετανό στρατηγό Σκόμπι, όταν και κινδύνευε να χάσει την Ελλάδα από τη σφαίρα επιρροής της Μ. Βρετανίας.

«Μη διστάσεις να ενεργήσεις σαν να ήσουν σε κατακτημένη πόλη, όπου γίνεται μία τοπική εξέγερση».

Ο Τσόρτσιλ λοιπόν, όπως και ο Ιωσήφ Στάλιν, θεωρείτο τρόπον τινά ένας αντιφασίστας πολιτικός για τα δεδομένα της εποχής του που πολέμησε το τέρας του ναζισμού. Όμως, υπάρχουν και οι άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς του που μας κάνουν να αναρωτηθούμε κατά πόσο πίστευε στην εξάλειψη της ναζιστικής θηριωδίας. Παραδείγματος χάρη, στο βιβλίο του «Οι Μεγάλοι Σύγχρονοι» (Great Contemporaries) που εκδόθηκε το 1937, αναφερόμενος στον Αδόλφο Χίτλερ και το βιβλίο του «Ο Αγών μου», γράφει τα εξής:

«Μπορεί κανείς να αντιπαθεί το σύστημα του Χίτλερ αλλά να θαυμάζει το πατριωτικό του επίτευγμα. Εάν η χώρα μας είχε ηττηθεί, θα ήλπιζα να βρίσκαμε έναν πρωταθλητή (σ.σ. Χίτλερ) τόσο θαυμάσιο ώστε να επαναφέρει την ανδρεία μας και να μας οδηγήσει στη θέση που μας αρμόζει ανάμεσα στα έθνη».


Τέλος «το βρετανικό μπουλντόγκ», όπως ήταν το προσωνύμιό του, είχε εκφραστεί με τα καλύτερα λόγια και για τον Μπενίτο Μουσολίνι. Διαβάζουμε απόσπασμα από τους "Times" της 21ης Ιανουαρίου 1927:

«Εάν ήμουν Ιταλός, θα ήμουν σίγουρα μαζί σας ολόψυχα από την αρχή ως το τέλος στον αγώνα ενάντια στις κτηνώδεις ορέξεις και τα πάθη του Λενινισμού».

Τελικά ο Τσόρτσιλ, ήταν ένας ήρωας ή ένας εγκληματίας πολέμου; Εάν ισχύει το πρώτο, θα μιλούσαμε απλά για μια άτυχη στιγμή ή ίσως μια παρεξήγηση. Εάν όμως ισχύει το δεύτερο, τότε θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά για την προσωπικότητά του και το πως αναγάγουμε στυγνούς «φυρερίσκους» σε υπερασπιστές των λαών.

Πηγές: infowar.gr
            sansimera.gr 
            theguardian.com
            gwydionwilliams.com

Δεν υπάρχουν σχόλια