Πολιτικά διαζύγια: Ελληνική Ακροδεξιά


Το φαινόμενο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα δεν είναι τωρινό, ούτε έχει τις ρίζες του στην τελευταία δεκαετία. Η ανάδυση του φασισμού, μπορεί να επανήλθε μέσω της σταδιακής γιγάντωσης της Χρυσής Αυγής στο πολιτικό σύστημα, ωστόσο εξακολούθησε να αποτελεί «ανοικτή πληγή» αφού τα κατάλοιπα του εμφυλίου και της επταετούς δικτατορίας έμειναν απαράλλαχτα -ίσως και χειρότερα- και μετά την Μεταπολίτευση.

Από το 1974 και έπειτα, δημιουργήθηκαν μέσα από αλλεπάλληλες διασπάσεις που αργότερα κατέληξαν σε συγχωνεύσεις, πάνω από 15 ακροδεξιοί σχηματισμοί, άλλοι με αμιγώς φιλοχουντικό προσανατολισμό, άλλοι με εθνικιστικά και νεοφασιστικά χαρακτηριστικά και άλλοι συνδυάζοντας όλα τα προηγούμενα, έχοντας ωστόσο ως ιδεολογική αφετηρία τον εθνικοσοσιαλισμό.

Εθνική Δημοκρατική Ένωσις (Ε.Δ.Ε.) – Πέτρος Γαρουφαλιάς


Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών το 1974, η πρώτη φιλοχουντική ακροδεξιά παράταξη που ιδρύθηκε ήταν η «Εθνική Δημοκρατική Ένωσις» (Ε.Δ.Ε.) του Πέτρου Γαρουφαλιά.

Ο Γαρουφαλιάς, προερχόμενος από την Ένωση Κέντρου αλλά και άνθρωπος των ανακτόρων, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην Αποστασία του 1965 που έμεινε στην ιστορία με τον όρο «Ιουλιανά», όταν έγινε το «μήλον της έριδος» ανάμεσα στον τότε Πρωθυπουργό, Γεώργιο Παπανδρέου, και τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, με αφορμή το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης, συγκέντρωσε μόλις 1,08% αποδεικνύοντας ότι ένα μεγάλο μέρος χουντικών και βασιλοφρόνων ψηφοφόρων προτίμησε τη ΝΔ. Βέβαια, ένα μήνα μετά, στο δημοψήφισμα για τη Βασιλευομένη Δημοκρατία, το 30% των ψηφοφόρων που τάχθηκαν υπέρ της βασιλείας μαρτυρεί πως υπήρχε ακόμα ένα ισχυρό κομμάτι της λεγόμενης συντηρητικής και φιλοχουντικής Δεξιάς.


Εθνική Παράταξις – Στέφανος Στεφανόπουλος



Ένα άλλο όνομα που επίσης συνδέθηκε με την Αποστασία του '65 και την ακροδεξιά, ήταν αυτό του Στέφανου Στεφανόπουλου.

Ο Στεφανόπουλος ήταν ένας από τους τρεις πρωθυπουργούς των κυβερνήσεων Αποστασίας. Οι άλλοι δύο ήταν ο Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας και ο Ηλίας Τσιριμώκος. Προτού όμως αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της Ένωσης Κέντρου, είχε ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα από το αντι-βενιζελικό και φιλοβασιλικό, Λαϊκό Κόμμα, του Δημήτριου Γούναρη. Ύστερα, προσχώρησε στον επίσης φιλοβασιλικό και εθνικιστικό, Ελληνικό Συναγερμό, του στρατάρχη Παπάγου και μερικά χρόνια αργότερα ακολούθησαν τα Ιουλιανά.

Το 1977 ίδρυσε το κόμμα «Εθνική Παράταξη» στο οποίο συσπειρώθηκε η φιλοβασιλική, φιλοχουντική, αντικομμουνιστική και αντικαραμανλική Δεξιά. Στις εκλογές του ίδιου έτους, έλαβε ποσοστό 6,82%, εξέλεξε 5 βουλευτές αλλά επειδή ο αρχηγός της δεν εξελέγη, τέσσερα χρόνια μετά διέλυσε το κόμμα με αποτέλεσμα οι ακροδεξιοί να επιστρέψουν και πάλι στη ΝΔ.

Κόμμα Προοδευτικών – Σπυρίδων Μαρκεζίνης


Το 1979 η χουντική ακροδεξιά θα επανέλθει με την επανίδρυση του «Κόμματος Προοδευτικών» υπό τον Σπύρο Μαρκεζίνη, γιό του πανεπιστημιακού Βασίλειου Μαρκεζίνη.

Το Κόμμα Προοδευτικών είχε ιδρυθεί πολύ παλαιότερα, το 1954, μετά τη διαφωνία του Μαρκεζίνη με τον πρωθυπουργό Παπάγο και την αποχώρησή του από τον Ελληνικό Συναγερμό. Στις εκλογές του 1956 έλαβε 2,22%, το 1958 συμμετείχε σε συνασπισμό κομμάτων, την Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωση, κερδίζοντας 2 έδρες ενώ τη δεκαετία του '60 κατέβηκε σε κοινό ψηφοδέλτιο με την Ένωση Κέντρου (14 από τις 100 έδρες της παράταξης) όσο και με την ΕΡΕ του Παναγιώτη Κανελλόπουλου (8 από τις 107 έδρες).

Τον Ιούνιο του 1973, στα πλαίσια «φιλελευθεροποίησης» του δικτατορικού καθεστώτος, ο Γ. Παπαδόπουλος θα του δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Μετά το 1979, το κόμμα του δεν ξεπέρασε το 2% (1,6%, 1,9%, 0,1%) με συνέπεια να το διαλύσει το 1984.

Τέλος, το όνομά του συνδέθηκε και με την υποτίμηση της δραχμής τη δεκαετία του '50, όπου τα τρία μηδενικά «κόπηκαν» και το χιλιάρικο έγινε δραχμή.

Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα (ΕΝ.Ε.Κ.) – Πολύδωρος Δάκογλου



Το 1979 ιδρύεται από διεγραμμένα στελέχη της ΕΝΕΠ (Νεολαία Εθνικής Παράταξης) και το «Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα» (ΕΝ.Ε.Κ.).

Αρχηγός του ήταν ο Πολύδωρος Δάκογλου. Το κόμμα περιείχε έντονα αντικοινοβουλευτικά, μιλιταριστικά και αντιδημοκρατικά στοιχεία και είχε χαρακτηριστεί ως μια χουντοφασιστική οργάνωση. Επίσης, είχε θέσει μακροπρόθεσμους στόχους όπως την «Προοπτική 2000» προκειμένου να κατέβει «ετοιμοπόλεμο» στις εκλογές του 2000. Στο ΕΝ.Ε.Κ. σημειώθηκαν και διασπάσεις με τον θεωρητικό, Ανδρέα Δενδρινό, να προπαγανδίζει μέσω του περιοδικού «Κίνημα», καθαρά εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις οι οποίες δεν έγιναν δεκτές από τον Δάκογλου, με αποτέλεσμα ο πρώτος να έρθει πιο κοντά στον φιλοναζιστή Πλεύρη. Το ΕΝ.Ε.Κ. στις Ευρωεκλογές του 1984 και 1989 δεν ξεπέρασε το 0,2% και το 1991 διαλύθηκε. 

Η ομάδα Δάκογλου προσχώρησε αργότερα στον ΛΑ.Ο.Σ. Λέγεται ακόμη πως από το ΕΝ.Ε.Κ., πέρασε τα νεανικά του χρόνια και ο νυν βουλευτής της ΝΔ, Νίκος Δένδιας.


Χρυσή Αυγή – Νίκος Μιχαλολιάκος



Τον Δεκέμβρη του 1980, δημιουργείται από τον Νίκο Μιχαλολιάκο μια καθαρά ναζιστική οργάνωση, η «Χρυσή Αυγή», που επικεντρώνεται κυρίως στην έκδοση του ομώνυμού της περιοδικού. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο Μιχαλολιάκος είχε συλληφθεί για λιντσάρισμα δημοσιογράφων κατά την κηδεία Μάλλιου, βομβιστική επίθεση καθώς και κατοχή όπλων και εκρηκτικών με ποινή φυλάκισης 13 μήνες.

Έχοντας εμπνευστεί την ονομασία της από το αποκρυφιστικό «Ερμητικό Τάγμα της Χρυσής Αυγής» των μασόνων Γουίλιαμ Γούντμαν, Γουίλιαμ Γουέσκοτ, Σάμιουελ Μάδερς και του αρχισατανιστή Άλιστερ Κρόουλι, o Μιχαλολιάκος δημοσιεύει άρθρα που εξυμνούν τον Χίτλερ, τα ναζιστικά τάγματα εφόδου, τον Εωσφόρο, το θεό Πάνα ενώ θεωρεί τιμή του να ήταν στρατιώτης των SS. Επίσης, ξεκαθαρίζουν ότι είναι ναζιστές και παγανιστές, κάτι που ταυτίζεται και με τους ίδιους τους Ναζί, αφού εξέχοντα στελέχη τους είχαν γίνει μέλη της Vril Society που υμνούσε τον Σατανά. Η Χρυσή Αυγή έχει ως επίσημο έμβλημά της αρχικά την σβάστικα και αργότερα την κυκλική σβάστικα, σύμβολο της ναζιστικής αποκρυφιστικής «Εταιρείας της Θούλης».

Από το 1993 που θα αρχίσει να δραστηριοποιείται, όντας πια νόμιμο πολιτικό κόμμα από τον Άρειο Πάγο, θα λειτουργήσει με τη δομή ενός τάγματος εφόδου: τρομοκρατικές ενέργειες, δολοφονικές επιθέσεις και ρατσιστική βία. Σταδιακά, ξεκινά να αποκρύπτει τεχνηέντως το παρελθόν δηλώνοντας πως είναι «Έλληνες εθνικιστές» με σύμβολο τον μαίανδρο, αλλάζοντας τα χρώματα από το ναζιστικό κόκκινο-λευκό-μαύρο στο μπλε-κίτρινο και δηλώνοντας ξαφνικά πίστη στην Ορθοδοξία.

Από το 2009 θα γίνει γνωστή στο Πανελλήνιο για το φαινόμενο «Άγιος Παντελεήμονας» ενώ το 2012, από κόμμα του 0,1% θα μπει στο Κοινοβούλιο με 6,9% και στο Ευρωκοινοβούλιο με 9,4%, εκμεταλλευόμενη την οικονομική κρίση και κυρίως το μεταναστευτικό.

Κόμμα Ελληνισμού – Σωτήρης Σοφιανόπουλος



Την ίδια εποχή και πιο συγκεκριμένα το 1981, ιδρύεται το «Κόμμα Ελληνισμού» από τον πρώην οδηγό αγωνιστικών αυτοκινήτων, Σωτήρη Σοφιανόπουλο.

Την περίοδο των νομαρχιακών εκλογών του 2002, όταν 4 μέλη της Χρυσής Αυγής είχαν τοποθετηθεί στο ψηφοδέλτιο του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο Σοφιανόπουλος ήταν καλεσμένος σε τηλεοπτικό πάνελ και σε ερώτηση για τον αν τον προβληματίζει η παρουσία των χρυσαυγιτών στο ψηφοδέλτιο, εκείνος απάντησε πως δεν τον ενοχλούσε ιδιαίτερα. Σε κάποιο άλλο σημείο μάλιστα, προκάλεσε με τη δήλωσή του ότι η δίκη της Νυρεμβέργης ήταν μια απάτη.

Όντας ένα κόμμα με σαφή εθνικιστικό προσανατολισμό, το ανώτερο ποσοστό που έλαβε ήταν 0,3%. Έκτοτε, το 2004 προσχώρησε κι εκείνος στον ΛΑ.Ο.Σ.


Εθνική Πολιτική Ένωσις (Ε.Π.ΕΝ.) – Γεώργιος Παπαδόπουλος



Το 1984 μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού, ιδρύεται από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο η φασιστική «Εθνική Πολιτική Ένωσις» (Ε.Π.ΕΝ.), με πρωταρχικό στόχο να «παζαρέψει» ψήφους για την αποφυλάκισή του. Κεντρικό της σύνθημα ήταν το «Λεπέν, Λεπέν, η ώρα της ΕΠΕΝ».

Στις Ευρωεκλογές του ίδιου έτους έλαβε 2,3% εκλέγοντας έναν ευρωβουλευτή, τον Χρύσανθο Δημητριάδη, ο οποίος και ανέλαβε την ηγεσία της, όταν ο Παπαδόπουλος διαφώνησε με τη συμμετοχή στις Ευρωεκλογές και παραιτήθηκε. Από την Ε.Π.ΕΝ. θα θυμόμαστε ότι αρχηγός της νεολαίας είχε διοριστεί από τον δικτάτορα ο Νίκος Μιχαλολιάκος και μετά την παραίτησή του, ο Μάκης Βορίδης, σημερινός κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ.

Μετά τα χαμηλά ποσοστά που σημείωνε στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η Ε.Π.ΕΝ. διαλύθηκε οριστικά το 1996.

Ελληνικό Μέτωπο – Μάκης Βορίδης


Τ
ο 1994 ο πρώην αρχηγός της Νεολαίας ΕΠΕΝ, Μάκης Βορίδης, ιδρύει το ακροδεξιό, «Ελληνικό Μέτωπο», κατά τα πρότυπα του γαλλικού Εθνικού Μετώπου του εθνικοσοσιαλιστή, Ζαν-Μαρί Λεπέν, ο οποίος υπήρξε και κουμπάρος στον δεύτερό του γάμο!

Έχοντας ως «πολιτική του παρακαταθήκη» τις επιθέσεις με τσεκούρια στη Νομική Σχολή, την ίδρυση της εθνικιστικής μαθητικής παράταξης «Ελεύθεροι Μαθητές» που στην στρατολόγηση μελών της συμμετείχε και η διαβόητη ΝΟΠΟ («Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών», μέλος της οποίας ήταν και ο Ηλίας Παναγιώταρος) αλλά και το ότι πρωτοσύστησε στην Ελλάδα τους νεοφασίστες skinheads, πορεύτηκε με σημαία το μεταναστευτικό. Με συνθήματα όπως «Κόκκινη κάρτα στους λαθρομετανάστες» συνεργάστηκε το 2000 με τη φασιστική «Πρώτη Γραμμή» του Πλεύρη. Τα ποσοστά του όμως ήταν της τάξης του 0,2%. Το 2005 θα προσχωρήσει και εκείνος στον ΛΑ.Ο.Σ.

Σήμερα, με τη βοήθεια και των διαπλεκόμενων μέσων ενημέρωσης που λειτουργούν ως «πλυντήριο νεοφασιστών», προσπαθεί να «αποτοξινωθεί» από το ακροδεξιό του παρελθόν. Ωστόσο, με δηλώσεις όπως «δεν θα παραδώσουμε τη χώρα στην Αριστερά» ή διερωτώμενος εάν «ανήκει πράγματι το ΚΚΕ στο συνταγματικό τόξο» μάλλον καταφέρνει το ακριβώς αντίθετο.

Πρώτη Γραμμή – Κωνσταντίνος Πλεύρης



Λίγο πριν αποχαιρετήσουμε τον 20ο αιώνα, το 1999, θα συγκροτηθεί άλλο ένα εθνικοφασιστικό κόμμα στην Ελλάδα, η «Πρώτη Γραμμή».

Πρόεδρός της ήταν ο «πατριάρχης του ελληνικού εθνικισμού και νεοφασισμού», Κωνσταντίνος Πλεύρης. Ευρέως γνωστός για τις εθνικοσοσιαλιστικές του απόψεις, έχει γράψει βιβλία υπέρ του Μεταξά, ιδρύοντας μάλιστα το 1960 και ακροδεξιά οργάνωση προς τιμήν του ονόματι «4η Αυγούστου», κατά της δημοκρατίας, των ομοφυλοφίλων, των Εβραίων και είναι αμετανόητος αρνητής του Ολοκαυτώματος. Όσον αφορά δε τη δράση του στη Χούντα, υπήρξε κορυφαίο όργανό της διδάσκοντας στο αρχηγείο στρατού «Κοινωνιολογία και Προπαγάνδα», ήταν συνεργάτης του Παπαδόπουλου και του Λαδά και έδρασε ως πράκτορας της ΚΥΠ. Στη δίκη των πρωτεργατών της Χούντας, καταδικάστηκε επί εσχάτη προδοσία αλλά επειδή το αδίκημα μετατράπηκε σε στιγμιαίο, αθωώθηκε.

Από το 2002, θα ενταχθεί και αυτός στον ΛΑ.Ο.Σ., όπως άλλωστε κάθε αποπαίδι της Χούντας ενώ το Δεκέμβριο του 2016, θα επανενεργοποιήσει την «Πρώτη Γραμμή» μέσω της ίδρυσης του πολιτικού φορέα «Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.» (Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών), μαζί με τον εκδότη της εταιρείας «Ήλεκτρον», Τάσο Συμιγδαλά.

Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) – Γιώργος Καρατζαφέρης



Για το ιστορικό του ΛΑ.Ο.Σ. του Γιώργου Καρατζαφέρη, έχουμε αναφερθεί εκτενώς και σε προηγούμενα άρθρα (εδώ και εδώ).

Το μόνο καινούριο στοιχείο που αρμόζει να προσθέσουμε στην παρούσα έρευνα είναι το γεγονός ότι από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα, ο ΛΑ.Ο.Σ. λειτουργούσε ως το «κόμμα-ομπρέλα» της ακροδεξιάς. Δεδομένου ότι «στέγαζε» 
προσωπικότητες και παλαιά σχήματα της άκρας Δεξιάς τα οποία είτε έφθιναν είτε κατέρρευσαν, όπως τα παραπάνω, αφενός μεν έδινε τη δυνατότητα έκφρασης ακραίων θέσεων, αφετέρου δε αποσκοπούσε στην προστασία αυτής της «ομπρέλας», ώστε ο αγανακτισμένος δεξιός ψηφοφόρος να μην φοβηθεί από τη μετάλλαξη του Γιώργου Καρατζαφέρη σε έναν θιασώτη ολοκληρωτικών καθεστώτων που φιλοξενεί μέχρι και αρνητές του Ολοκαυτώματος, κάτι που ομολογουμένως το κατάφερε για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Εθνική Ελπίδα – Γιώργος Παπαδόπουλος


Δέκα χρόνια μετά, το 2010, η ακροδεξιά θα επανέλθει στα πολιτικά δρώμενα με ένα κόμμα-φάντασμα, την «Εθνική Ελπίδα». Ιδρυτής της, ο Γιώργος Παπαδόπουλος.

Το αν πρόκειται περί συνωνυμίας ή αν όντως έχει κάποια συγγενική σχέση με τον δικτάτορα, δεν το γνωρίζουμε. Αυτό που γνωρίζουμε όμως είναι ότι πρόκειται περί ενός φιλοβασιλικού, εθνικιστικού και σχετικά μετριοπαθούς -σε σχέση με τα άλλα ακροδεξιά κόμματα- μορφώματος.

Στις εκλογές του 2012 απέτυχε παταγωδώς λαμβάνοντας το πενιχρό 0,07% ενώ στις επόμενες εκλογές, η συμμετοχή του απορρίφθηκε τρεις φορές.

Εθνικό Μέτωπο – Μάνος Κώνστας



Το 2012, ιδρύεται το «Εθνικό Μέτωπο», τα στελέχη του οποίου προέρχονται από όλα τα κόμματα του ακροδεξιού χώρου: ΕΝΕΚ, ΕΠΕΝ, Ελληνικό Μέτωπο, ΛΑΟΣ και Χρυσή Αυγή.

Γενικός γραμματέας του, ορίστηκε το παλιό στέλεχος της ΕΠΕΝ, Μάνος Κώνστας, ο οποίος ήταν ο εικονιζόμενος δίπλα στον Μάκη Βορίδη, στις διαδηλώσεις με τα τσεκούρια στη Νομική. Βασικές θέσεις του είναι μεταξύ άλλων ο εθνικισμός, ο συντηρητισμός, ο αντικομμουνισμός και η ξενοφοβία. Στις Ευρωεκλογές του 2014, μπορεί να έλαβε το ασήμαντο 0,15%, ωστόσο μονοπώλησε το ενδιαφέρον κυρίως των μίντια για τη αφίσα που εξέδωσε όπου καυτηρίαζε τη νικήτρια της Eurovision, Κοντσίτα, ως ένδειξη παρακμής της κοινωνίας.

Στις δημοτικές εκλογές του 2014, παρείχε στήριξη στις υποψηφιότητες του Γιάννη Κουριανίδη για το δήμο Θεσσαλονίκης (1,45%), του Γιώργου Σαγιά για το δήμο Λαμιέων (8,14%) και του πρώην μέλους της Χρυσής Αυγής, Γιώργου Δημητρούλια, για το δήμο Καλαμάτας (3,05%).

Σήμερα, κρατά μια τάση απομονωτισμού όντας αποκομμένο από το εθνικιστικό κίνημα, για αυτό και βρίσκεται στο περιθώριο.

Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.) – Χρήστος Ρήγας



Το 2016 θα σημειωθεί άλλη μια διάσπαση στο χώρο της ακροδεξιάς. Το πρώην στέλεχος της Χρυσής Αυγής, Χρήστος Ρήγας, ανακοινώνει την ίδρυση της «Λαϊκής Ελληνικής Πατριωτικής Ένωσης», κοινώς Λ.Ε.Π.ΕΝ.

Προερχόμενοι κυρίως από τη Χρυσή Αυγή αλλά και παλαιότερα κόμματα όπως η ΕΠΕΝ (άλλωστε η ονομασία και τα σύμβολα είναι πανομοιότυπα), τα στελέχη της κατηγορούν τον Νίκο Μιχαλολιάκο για οικογενειοκρατία καθώς επίσης ότι βρίσκεται σε... βαθύ ύπνο. Στο μόρφωμα αυτό ανήκει και ο ψυχίατρος, Κώστας Παρασχάκης, πρώην υποψήφιος της Χρυσής Αυγής στο Λασίθι, ο οποίος είχε κατηγορηθεί ότι χορηγούσε βεβαιώσεις υγείας σε χρυσαυγίτες για να βγάλουν άδεια οπλοφορίας.

Την ημέρα που θα γίνονταν τα εγκαίνια των γραφείων τους στον Άγιο Παντελεήμονα, ομάδα αντιφασιστών τους... καλωσόρισε κάνοντάς τα γυαλιά-καρφιά ενώ απέκλεισαν την περιοχή για συνολικά 12 ώρες, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ!


Νέα Δεξιά – Φαήλος Κρανιδιώτης


Στις 13 Μαΐου 2016, ένας άλλος πολιτικός της σκληροπυρηνικής Δεξιάς, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, θα ιδρύσει το κόμμα «Νέα Δεξιά».

Η κίνησή του προετοιμαζόταν αρκετό καιρό πριν ενώ την περίοδο των προετοιμασιών του, είχε συναντηθεί και με τον Γιώργο Καρατζαφέρη στο πλαίσιο της ίδρυσης του νέου του κόμματος, «Εθνική Ενότητα». Οι συναντήσεις ωστόσο δεν ευδοκίμησαν εξαιτίας κυρίως της εμμονής του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. να ηγηθεί του νέου σχήματος, δεξιά της ΝΔ.

Προερχόμενος από την πατριωτική πτέρυγα του παλαιού ΠΑΣΟΚ, ήταν στενός συνεργάτης του Αντώνη Τρίτση στο κόμμα του, «Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα» και του Αντώνη Σαμαρά στην «Πολιτική Άνοιξη», δικηγόρος του Αμπντουλάχ Οτσαλάν και για χρόνια, στέλεχος της ΝΔ. Από την κεντροδεξιά παράταξη διεγράφη τον Μάρτιο του 2016, όταν σε ανάρτησή του στο Facebook ζητούσε την εκτέλεση του Γιάννη Μουζάλα στο Γουδί, επειδή είχε αποκαλέσει την ΠΓΔΜ, Μακεδονία.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, ο Κρανιδιώτης θα αποστείλει συγχαρητήριο επιστολή στο ακροδεξιό κόμμα «AfD» (Εναλλακτική για τη Γερμανία) για την επιτυχία του στις γερμανικές εκλογές, δίνοντας με αυτό τον τρόπο το ιδεολογικό-πολιτικό στίγμα της «Νέας Δεξιάς».

Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος


Τελευταίος στο χορό των εθνικοφρόνων πολιτικών που ίδρυσαν δικό τους κόμμα, θα μπει ο πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. και μετέπειτα στέλεχος της ΝΔ, Κυριάκος Βελόπουλος.

Ένα μήνα μετά, και συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2016, θα ιδρύσει την «Ελληνική Λύση» που θα προσδιοριστεί από τον ίδιο τον αρχηγό της ως «φιλορωσική». Μερικές από τις βασικές θέσεις του νέου του κόμματος, πέρα από την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με τη Ρωσία, είναι η μη παράδοση του όρου «Μακεδονία», η ανακήρυξη ΑΟΖ και εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας, η επένδυση στην πρωτογενή παραγωγή και γεωστρατηγική και γενικότερα η αφοσίωση στα εθνικά θέματα αλλά και αυτά της Ορθοδοξίας.

Κατά τις αρχές Νοεμβρίου, στην «Ελληνική Λύση» θα ενταχθεί ο πρώην χρυσαυγίτης βουλευτής, Νίκος Μίχος, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία ως ο πολιτικός που έκανε την γρηγορότερη αποχώρηση στα χρονικά από ελληνικό πολιτικό κόμμα, αφού η παραμονή του δεν διήρκησε παραπάνω από 8 μέρες...


Καταλήγοντας, από όλα τα εθνικιστικά, φιλοχουντικά και νεοφασιστικά κόμματα, τη μεγαλύτερη απήχηση στον πολιτικό βίο σημείωσαν μονάχα η Εθνική Παράταξις, ο ΛΑ.Ο.Σ. και η Χρυσή Αυγή, με την τελευταία να αποτελεί και το κορυφαίο παράδειγμα ακροδεξιού κόμματος που απογειώθηκε πολιτικά, χάρη στη δεκαετή οικονομική κρίση και τις «μάστιγες» που γέννησε.

Για την έρευνα αντλήθηκαν πληροφορίες από:

«Η Ακροδεξιά σε Ελλάδα και Ευρώπη», του Μελέτη Μελετόπουλου, Περιοδικό Άρδην, τ. 36
«Η ελληνική Ακροδεξιά στην Μεταπολίτευση», του Γιάννη Ξένου, Περιοδικό Άρδην, τ. 90
«Η ακροδεξιά στην Ελλάδα», tvxs.gr (Ιούλιος 2009, Περιοδικό «Τα γράμματα», τ. 6)
«Ακροδεξιές οργανώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη (1990-2016)», praxisreview.gr (αναδημοσίευση)

Δεν υπάρχουν σχόλια