Προλετάριοι όλων των (δυτικών κυρίως) χωρών... είστε Μεγάλοι Μαλάκες. Με περικεφαλαία



Γράφει ο Άρης Ελάτης

Έχω πολύ θυμό μέσα μου. Τουλάχιστον από το φθινόπωρο του 2013 και μετά όταν συνειδητοποίησα στην πράξη και όχι στα λόγια πια πως τα μεγάλα λαμόγια, οι «βολεμένοι», οι παρτάκηδες, οι ωχαδερφιστές είμαστε εμείς όλος ο απλός λαουτζίκος που του πετάνε ένα κομμάτι ψωμί και το βουλώνει γιατί φοβάται να μην το χάσει και αυτό· το ξεροκόμματο. Εμείς φταίμε για τα πάντα.


Παγκόσμια οι ιμπεριαλιστές, οι καπιταλιστές, οι ολιγάρχες, οι δικτάτορες, οι φεουδάρχες, οι αποικιοκράτες, οι τραπεζίτες, οι συστημικοί πολιτικοί κάνουν απλά την δουλειά τους. Εμείς κλείνουμε τα μάτια, το στόμα και τα αυτιά δυστυχώς εκούσια διότι δεν θέλουμε να βγούμε από την βόλεψη, από την ανάθεση και από το μικροαστικό κλουβάκι που μας έχουν τοποθετήσει ήδη με την θέλησή μας (ενώ μην ξεχνάτε πως και η Ελλάδα ανήκει στη Δύση).

Έτσι για άλλη μία ακόμα φορά, είδα περισσότερο κόσμο καθώς περπατούσα για την αντιπολεμική πορεία, χθες 13 Απρίλη, στους δρόμους της Αθήνας ξεκινώντας από τον περιφερειακό του Φιλοπάππου μέχρι την πρεσβεία των ΗΠΑ (Αποστόλου Παύλου, Θησείο, Αδριανού, Μοναστηράκι, Ερμού, Σύνταγμα) με τον κόσμο να βολτάρει, να ψωνίζει, να χλαπακιάζει στα σουβλατζίδικα ενώ κάποιοι λίγοι (γύρω στα 2.500 άτομα ήταν με πάνω από τα δύο τρίτα σε δυνάμεις του ΚΚΕ και οι υπόλοιποι δυνάμεις της εξωκοιν/κής αριστεράς και ανένταχτοι) αγωνιστές πολίτες ταξικά συνειδητοποιημένοι ενταγμένοι ή ανένταχτοι για άλλη μια φορά έσωσαν τα προσχήματα της γενικευμένης απάθειας αυτής της άμορφης μάζας των ιδιωτών/καταναλωτών που έχει κατακλίσει αυτή την περιοχή του πλανήτη που λέγεται Ελλάδα. Περισσότεροι/ες ήταν όσους/ες συνάντησα στην προαναφερθείσα διαδρομή παρά στην αντιπολεμική πορεία. Και για άλλη μια ακόμα φορά αυτό όπως προείπα· που δεν θα είναι σίγουρα και η τελευταία.

Τι να πεις τώρα για τους «λαούς» των δυτικών χωρών· και μιλώντας πάντα για την συντριπτική πλειοψηφία αυτών των «πολιτών»; Πού είναι το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα και ειδικά αυτών των τριών χωρών, που θα εμποδίσει τους γαλλικούς, τους αγγλικούς και τους αμερικάνικους πυραύλους να φτάσουν στο στόχο τους; Γιατί ψηφίζουν και αποδέχονται τέτοιους πολιτικούς; Γιατί τους νοιάζει μόνο το πορτοφόλι τους και όχι το πορτοφόλι και κυρίως η ζωή άλλων ανθρώπων σε γειτονικές τους χώρες; Τι παράκρουση έχει πάθει αυτή η ανθρωπότητα ολάκερη; Γιατί βαδίζουμε με την συναίνεση μας σε μία παγκόσμια διακυβέρνηση ολιγαρχών - πολυεθνικών εταιρειών - τραπεζών με μείωση της ελευθερίας και της κυριαρχίας μας ενώ θα έπρεπε να αντισταθούμε όπως θα έκανε κάθε «υγιής» περήφανος και κυρίαρχος Λαός; Γιατί δεν είμαστε ενωμένοι; Γιατί πιστεύουμε τα κυρίαρχα-συστημικά ΜΜΕ; Γιατί, γιατί, γιατί… Αμείλικτα τα γιατί και η τρέλα (εντός η εκτός εισαγωγικών) του ανθρώπινου γένους…

Τα έχω ξαναγράψει αυτά, αλλά τα ξαναγράφω, διότι πλέον όπως είχαν επισημάνει αντισυστημικές φωνές εδώ και αρκετά χρόνια πως στη Συρία γίνεται ήδη ένας μίνι παγκόσμιος πόλεμος, τελικά δυστυχώς επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά πως μπορεί να γίνει και ένας γενικευμένος ολέθριος 3ος παγκόσμιος πόλεμος, με ευθύνη αποκλειστικά και μόνο όλων των Δυτικών «συμμάχων» μας και των μαριονετών τους.

Και εγώ για ακόμα μια φορά, μετά από πάνω από ένα χρόνο που είχα να κατέβω στο δρόμο, σκέφτομαι είτε να απέχω (ξανά) από την κοινωνική δράση ξεπερνώντας τις προσωπικές και κοινωνικές αυταπάτες και πιστεύοντας ακράδαντα (τουλάχιστον σε αυτή τη ζωή) πως «αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ», είτε να συμμετέχω σε αυτήν ξεπερνώντας τις, μόνο, για να μπορώ να κοιμηθώ καλά τα βράδια και τίποτα άλλο.

Πηγή φωτογραφίας: presspublica.gr
Το κείμενο αναρτήθηκε και στο: seizethesky-thoughtsonpaper

Δεν υπάρχουν σχόλια