Πως η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου με υπουργό τον Κ. Μητσοτάκη αναρρύθμισε τα διαγραμμένα προπολεμικά χρέη το 1964


Όποιος επιθυμεί να εντοπίσει τις βαθιές πολιτικές ρίζες της σημερινής οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας, μπορεί να τις βρει στο μακρινό 1964.

Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα χρέη των εμπλεκόμενων χωρών διεγράφησαν. Η Αριστερά, από την εποχή του ΕΑΜ αλλά και αργότερα με κύρια έκφρασή της την ΕΔΑ, είχε ως πάγια θέση της την διαγραφή των προπολεμικών χρεών με σκοπό την αυτοδύναμη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας προς όφελος του λαού.

Την άποψη περί διαγραφής των προπολεμικών χρεών είχαν εκφράσει εκείνη την εποχή επίσης, ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος, ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Ξενοφών Ζολώτας, ο καθηγητής Δημήτρης Καλιτσουνάκης κ.α. Πέραν όλων των άλλων, το θεωρούσαν και ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής από τους συμμάχους της προς την Ελλάδα που υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές κατά την περίοδο του πολέμου.

Ωστόσο το 1964, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου και υπουργό Οικονομικών τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αναρρύθμισε τα διαγραμμένα προπολεμικά χρέη, υποκύπτοντας στις πιέσεις των βρετανικών και αμερικανικών συμφερόντων, που πρότειναν αναδιαπραγμάτευση και ρύθμιση των προπολεμικών χρεών για να μετατρέψουν τη χώρα σε αποικία, κάτι που σήμαινε πως επαναφέρθηκαν με περίοδο αποπληρωμής τα 45 έτη.

Ο λόγος που υπογράφηκε η αναρρύθμιση των χρεών, ήταν διότι ανάμεσα στους ομολογιούχους και κατόχους των ελληνικών χρεών, βρίσκονταν το Παλάτι και οι οικονομικές δυναστείες της εποχής.


Φύλλο από την προσκείμενη στην Ένωση Κέντρου, εφημερίδα «Ελευθερία» που γράφει: «Η ονομαστική αξία των χορηγηθεισών νέων ομολόγων εις τους κομιστάς προπολεμικών εσωτερικών δανείων διαπλασιάζεται, ο τόκος αυξάνεται και θεσπίζεται λαχείον. Εν συγκρίσει προς την ρύθμισιν υπό της κυβερνήσεως της ΕΡΕ, δίνονται ήδη 160% επί πλέον». (Εφημερίδα «Ελευθερία», 16/7/1964)

Ο ίδιος ο τότε υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα Πρωθυπουργός, ήταν που από το βήμα της Βουλής το 1994, είχε εκφράσει τον προβληματισμό του για το ενδεχόμενο εισόδου της Ελλάδας στο ΔΝΤ.




Αφού λοιπόν υποθήκευσε το μέλλον της χώρας αναγνωρίζοντας μέσω των συμβάσεων την αποπληρωμή των δανείων από το 1881 με ποσά διπλάσια από την αξία τους, υπερδιπλασίασε και το έλλειμμα κατά την περίοδο διακυβέρνησής του την τριετία 1990-1993.

Πληροφορίες από: logiosermis.net, topontiki.gr, periodista.gr