Θέμα χρόνου η αναγνώριση της πραξικοπηματικής Εκκλησίας του Κιέβου από τον Βαρθολομαίο


Περαιτέρω ρήξη των σχέσεων με τη Ρωσία, μετά την απέλαση των δύο ρώσων διπλωματών, επιδιώκεται από την ελληνική εξωτερική πολιτική αφού το επόμενο και πολύ χειρότερο βήμα θα είναι η αναγνώριση από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης ως αυτοκέφαλης της πραξικοπηματικής και σχισματικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Κιέβου.

Η απόφαση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως για αναγνώριση ως αυτοκέφαλης της πραξικοπηματικής Εκκλησίας του Κιέβου, είναι ήδη ειλημμένη και όπως γράφει ο αποκαλούμενος «υπουργός Εξωτερικών» του Φαναρίου, Μητροπολίτης Προύσης Ελπιδοφόρος, η ανακοίνωσή της είναι θέμα χρόνου.

Η σχισματική Εκκλησία του Κιέβου έχει προέλθει από την διάσπαση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, που υπάγεται στο Πατριαρχείο της Μόσχας, κυριαρχείται από ακροδεξιά στοιχεία και ασκεί πρακτικές βίας και τρομοκρατίας σε βάρος ιεραρχών και πιστών της άλλης πλευράς.

Η απόφαση του Βαρθολομαίου ελήφθη ύστερα από αίτημα του Προέδρου της Ουκρανίας, «αρχιτέκτονα» του νεοναζιστικού παραστρατιωτικού βραχίονα «Δεξιός Τομέας» και του αντιρωσικού πραξικοπήματος του Φλεβάρη του 2014 στην Ουκρανία, Πέτρο Ποροσένκο, και έχει συζητηθεί ευρέως με την κυβέρνηση αλλά και την Εκκλησία της Ελλάδος κατά την επίσκεψη του Βαρθολομαίου στην Αθήνα, με την ένθερμη υποστήριξη των Τσίπρα-Κοτζιά και την σιωπηρή αποδοχή του Ιερώνυμου.

Την απόφαση αυτή, που δεν είναι απλά θρησκευτική αλλά καθαρά νεο-ψυχροπολεμική, ενδέχεται να ακολουθήσει και η αναγνώριση από το Φανάρι της σχισματικής Εκκλησίας των Σκοπίων, πιθανότατα ως αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αχρίδας ενάντια στην κανονική του Ορθόδοξη Εκκλησία, που υπάγεται στο Πατριαρχείο της Σερβίας, και η οποία υφίσταται πλείστες όσες διώξεις εκτός της Βορείου Μακεδονίας (ΠΓΔΜ).


Ολόκληρη η τοποθέτηση του Μητροπολίτη Προύσης Ελπιδοφόρου, που προαλείφεται ως αυριανός Πατριάρχης Κων/πόλεως, στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Η απονομή αυτοκεφάλου σε μια τοπική εκκλησία ανήκει επί σχεδόν 1350 χρόνια στη δικαιοδοσία και την αρμοδιότητα αποκλειστικά του Οικουμενικού Πατριάρχη και της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, παρ’ όλο, που έχει το δικαίωμα να απονέμει μόνο του το αυτοκέφαλο, όπως αυτό μαρτυρείται στην μέχρι τώρα πορεία της Εκκλησίας, δεν αγνοεί και τις άλλες τοπικές Εκκλησίες. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, μάλιστα, με ειδική αντιπροσωπεία, που περιοδεύει και πραγματοποιεί συναντήσεις με τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, επιχειρεί να δώσει την πραγματική εικόνα του ζητήματος και ασφαλώς να διασκεδάσει τις παραπλανητικές πληροφορίες και διαστρεβλωμένες ειδήσεις οι οποίες διαδίδονται. Κριτήριο και στόχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν είναι το αυτοκέφαλο αυτό καθεαυτό. Ούτε φυσικά το αυτοκέφαλο αποτελεί αυτοσκοπό της Μητρός Εκκλησίας. Απλά προκρίνεται εκκλησιαστικώς ως η καλύτερη και κανονικότερη λύση στη δεδομένη στιγμή διότι μόνο αυτό θα λειτουργήσει υπέρ της ενότητας του ορθοδόξου λαού της Ουκρανίας που όπως ξέρετε, είναι τελείως διχασμένος.

Η λύση του εκκλησιαστικού ζητήματος δεν θα επιδεινώσει την ήδη χειρίστη κατάσταση, που υπάρχει αυτή την στιγμή, στην Ουκρανία, ακριβώς το αντίθετο, πιστεύω ότι θα συμβάλει στην ειρήνευση, στην ένωση και στον καταλαγιασμό των θρησκευτικών παθών.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το αίτημα που κατέθεσε ο πρόεδρος του κράτους δεν είναι αίτημα προσωπικό. Αδικούμε την όλη υπόθεση όταν αναφερόμαστε κατ’ αυτό τον τρόπο στο ζήτημα.Ο πρόεδρος της Ουκρανίας μετέφερε το αίτημα του Ουκρανικού λαού στο Φανάρι, μετά από συντριπτική πλειοψηφία υπέρ του αυτοκεφάλου στη Βουλή. Δεν αποτελεί επομένως προσωπική επιθυμία του προέδρου το αυτοκέφαλο.

Όταν κάποιος είναι αντικανονικός, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Το ότι χαρακτηρίζεται σχισματικός δεν του αφαιρεί το δικαίωμα να ζητήσει την αποκατάστασή του και τη ρύθμιση της εκκρεμότητάς του από την Εκκλησία του και αν θεωρήσει ότι η Εκκλησία του τον αδίκησε να προσφύγει στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Πρόκειται για το λεγόμενο “έκκλητο”. Ακριβώς, λοιπόν, επειδή υπάρχουν σχισματικοί και μη κανονικοί στην Ουκρανία, οι οποίοι προσέφυγαν στην εκκλησιαστική τους δικαιοδοσία και δεν αντιμετωπίστηκαν, κατά την κρίση τους, δίκαια, μπορούν να προσφύγουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητώντας την εκδίκαση της υποθέσεώς τους και την αναψηλάφηση της περιπτώσεως τους για τελεσίδικη απόφαση. Προς το παρόν, βέβαια, το Πατριαρχείο δεν επιλήφθηκε της εκδικάσεως, της εκκλήτου, προσφυγής κανενός από την Ουκρανία. Ίσως στο μέλλον το Πατριαρχείο μελετήσει υποθέσεις εκκλήτου που έχουν κατατεθεί. Σχετικά με το αίτημα αυτοκεφαλίας όμως από κανονική Εκκλησία νομίζω ότι δεν πρέπει να υπερτονίζουμε αυτό το επιχείρημα. Θα ήθελα να θέσω το ζήτημα διαφορετικά: Μπορεί η κανονική Εκκλησία στην Ουκρανία σήμερα, ακόμη κι αν το θέλει, να καταθέσει αίτημα αυτοκεφαλίας; Όλοι γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα πράγματα στο Πατριαρχείο Μόσχας. Όποιος τολμήσει να κάνει μία τέτοια κίνηση θα βρεθεί εκτός Εκκλησίας με συνοπτικές διαδικασίες.

Ο κ. Ελπιδοφόρος αναφέρθηκε και στις σχέσεις με την εκκλησία της Μόσχας και την απουσία της από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης:

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι πεπεισμένο ότι όσες περισσότερες δυσκολίες υπάρχουν, τόσο περισσότερη ανάγκη έχουμε να κάνουμε συνόδους, να κάνουμε συναντήσεις, διάλογο, για να μπορούμε με την επιφοίτηση και την βοήθεια του Αγίου Πνεύματος και του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να υπερβούμε αυτές τις δυσκολίες και θεωρώ στοιχείο θεολογικής και εκκλησιολογικής ελλειμματικότητας την απουσία της Μόσχας από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Είναι γεγονός πανθομολογούμενο ότι η απουσία της Μόσχας και των άλλων Εκκλησιών δεν βασίζεται σε θεολογικά και εκκλησιαστικοκανονικά επιχειρήματα.

Την ίδια στιγμή ο μητροπολίτης Ελπιδοφόρος έκανε την εκτίμηση ότι «δεν έχουν κοπεί τα σκοινιά, ούτε έχουν καταργηθεί τα κανάλια επικοινωνίας, απλά θα πρέπει η εκκλησία της Ρωσίας να προσπαθήσει λίγο περισσότερο, τόνισε, για να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη όχι μόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και των δέκα ορθοδόξων εκκλησιών, οι οποίες ενοχλήθηκαν με την παρασκηνιακή δραστηριότητα της προκειμένου να απουσιάσουν και άλλες Εκκλησίες από τη Σύνοδο. Είναι μια πολυπληθής εκκλησία, που το Οικουμενικό Πατριαρχείο μοίρασε μαζί της σε δύσκολες εποχές την πορεία των Ορθόδοξων λαών και δεν είναι ώριμο να δρα τώρα παρασκηνιακά».

Πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ, iskra.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια