Νόαμ Τσόμσκι: Χρειαζόμαστε μία νέα Αριστερά


Στις 7 Δεκεμβρίου ο «πατέρας» της σύγχρονης γλωσσολογίας και ένας από τους κορυφαίους διανοητές του 20ου αιώνα, ο Νόαμ Τσόμσκι, «κλείνει» αισίως τα ενενηκοστά του χρόνια. Ο Ντόναλντ Τραμπ, η επέλαση του λαϊκισμού, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η ανυπαρξία της Αριστεράς, είναι μερικά από τα πάρα πολλά ζητήματα που εξακολουθούν να απασχολούν το διάσημο πολιτικό αναλυτή και ακτιβιστή.

Σε συνέντευξή του στην «La Repubblica» και το δημοσιογράφο, Αντονέλο Γκουερέρα, ο αειθαλής αμερικανός διανοητής, ο οποίος μετρά περισσότερες από 150 εκδόσεις στο ενεργητικό του και συνεχίζει να ταξιδεύει ανά τον κόσμο συμμετέχοντας σε συνέδρια και διαλέξεις, απάντησε πως «δεν χάνει το χρόνο του για να σκεφτεί αυτά τα πράγματα», ερωτώμενος για τι από όλα όσα έχει καταφέρει σήμερα είναι υπερήφανος και για τι έχει μετανιώσει.

«Πάντα υπάρχει συναρπαστική δουλειά που πρέπει να γίνει στους ακαδημαϊκούς κλάδους που με ενδιαφέρουν περισσότερο. Δεν γίνεται να χρονοτριβούμε με όλα αυτά τα επείγοντα προβλήματα που η ανθρωπότητα καλείται να αντιμετωπίσει σε αυτούς τους ανησυχητικούς, αλλά και πολλά υποσχόμενους, καιρούς», είπε τηλεφωνικώς στον συνομιλητή του από τη Λατινική Αμερική, όπου βρέθηκε αυτές τις ημέρες.

Μιλώντας για τη γλώσσα, και ειδικότερα για την εξέλιξη του πολιτικού λόγου, ο Τσόμσκι παραδέχεται ότι «έχει σημειωθεί ένας εκχυδαϊσμός από την πλευρά των δημαγωγών που ευελπιστούν να κερδίσουν τη συναίνεση, εντείνοντας τους φόβους, τη δυσαρέσκεια, την οργή. Αυτές οι στρεβλώσεις της γλώσσας προκύπτουν από την άρνηση των γεγονότων, της αλήθειας, της γνώσης και της επιστήμης. Ήρθε η σειρά της "ψευδούς πραγματικότητας", κατά την ορολογία του Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ. Η έννοια της αλήθειας πάντα απειλούταν, ειδικά από τα αυταρχικά καθεστώτα, οι πρακτικές των οποίων επαναλαμβάνονται και σήμερα ενώ οι παραδοσιακοί πολιτικοί θεσμοί βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης».

Ακόμη, σχολιάζοντας την επικοινωνιακή στρατηγική του προέδρου των ΗΠΑ υποστηρίζει πως «ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ένας πολύ ικανός πολιτικός που παίζει σε δύο ταμπλό: από τη μία πλευρά υπάρχουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι ζάπλουτοι και από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο "λαός" τον οποίο ο ίδιος δηλώνει πως υπερασπίζεται. Οι μπαρούφες του (κατά των ελίτ) είναι ιδανικές για μη χάσει τις λαϊκές ψήφους αλλά οι οικονομικές πολιτικές του ωφελούν ξεκάθαρα τους πάμπλουτους. Έως σήμερα, από αυτήν την άποψη, η προπαγάνδα του επέφερε αποτελέσματα για τα οποία όλοι οι δημαγωγοί θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι», και συνεχίζει προειδοποιώντας ότι «οι εκλογές θα είναι καθοριστικές για τις ΗΠΑ. Οι Ρεπουμπλικανοί θέλουν διακαώς να επιβάλουν τον άκρατο καπιταλισμό τους, να διαλύσουν ό,τι έχει απομείνει από το κράτος πρόνοιας και να εξαπολύσουν την τελική επίθεσή τους στο περιβάλλον. Και υπάρχει, επίσης, και ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου. Στην περίπτωση που οι Ρεπουμπλικανοί καταφέρουν να κερδίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο, θα υποστούμε όλοι καταστροφικές συνέπειες».

Παράλληλα, ο αναρχικός Τσόμσκι εκτιμά πως για να αντιμετωπιστεί η άνοδος της ξενοφοβικής και λαϊκιστικής Δεξιάς στις ΗΠΑ αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο, είναι απαραίτητη η μεταρρύθμιση της κοινωνίας με γνώμονα την ισότητα και τη δικαιοσύνη στη βάση μιας «ορθολογικής ανάλυσης», ενώ κατά τη γνώμη του, το ζήτημα δεν είναι η δημαγωγία και η ρητορική μίσους που κυριαρχεί στο δημόσιο λόγο και την πολιτική, αλλά τα νεοφιλελεύθερα προγράμματα της προηγούμενης γενιάς που επέφεραν αύξηση των ανισοτήτων προς όφελος των πλουσίων.

«Το έγραψε και ο γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί: μία κοινωνία που δεν καταφέρνει να διασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη για περισσότερο από το 50% του συνολικού πληθυσμού της, για μία ολόκληρη γενιά, αναπόφευκτα θα προκαλέσει δυσαρέσκεια προς το status quo και θα επιφέρει την απόρριψη του πολιτικού κατεστημένου. Αυτό επιδείνωσε τη λειτουργία της δημοκρατίας. Επιπρόσθετα σημειώθηκε μία σημαντική αύξηση όλων εκείνων των αρπακτικών και αντιπαραγωγικών οντοτήτων που συνδέονται με το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι δημαγωγοί δεν δυσκολεύτηκαν να συμπαραταχθούν με τους "αποκλεισμένους", τους "ξεχασμένους", εντοπίζοντας, ταυτόχρονα, αποδιοπομπαίους τράγους όπως οι πρόσφυγες. Είναι απαραίτητο να αλλάξουν οι νεοφιλελεύθερες κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές του προηγούμενου αιώνα που αποτελούν τη βάση της οργής των ψηφοφόρων».

Τέλος, ο αμερικανός αναλυτής δεν διστάζει να στρέψει τα βέλη του και στην Αριστερά, υποστηρίζοντας πως «υπέκυψε στη νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων» και πως είναι ανάγκη να αναδυθούν νέες πολιτικές δυνάμεις στο χώρο που θα πολεμήσουν την αδικία.

«Το πολιτικό κατεστημένο που κινείται στον χώρο του Κέντρου και συχνά αποκαλείται Αριστερά (όπως οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ, οι Εργατικοί στη Βρετανία και οι σοσιαλδημοκράτες στην Ευρώπη) υπέκυψε στη νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων την οποία επιθυμούσαν οι ελίτ και οι δεξιές δυνάμεις του προηγούμενου αιώνα. Αυτό που χρειάζεται σήμερα η Αριστερά είναι νέες πολιτικές δυνάμεις που θα αντιταχθούν στην αδικία. Είναι απαραίτητη μια επανεκκίνηση από τους Σάντερς, τους Κόρμπιν και τους υπόλοιπους. Πιστεύω πως η ιεραρχία και η εξουσία δεν είναι αυταπόδεικτες. Και όταν δεν αιτιολογούνται θα πρέπει να αποδομούνται υπέρ μίας πιο ισότιμης και δίκαιης κοινωνίας. Πρόκειται περί της θεμελιώδους αρχής του αναρχισμού».

Πληροφορίες από: protagon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια